Tablica pamiątkowa Samuela Bogumiła Lindego

Samuel Bogumił Linde 24 kwietnia 1771 r. w Toruniu, zm. 8 sierpnia 1847 r. w Warszawie.

Wybitny polski slawista, leksykograf i językoznawca, a także ceniony tłumacz, bibliograf i pedagog. Jego najważniejszym dokonaniem jest opracowanie monumentalnego, sześciotomowego Słownika języka polskiego (1807-1814), który stał się fundamentem nowoczesnej Polskiej leksykografii. Jako wpływowy urzędnik państwowy i bibliotekarz, aktywnie współtworzył system edukacji: w 1808 roku zasiadał w Izbie Edukacyjnej Księstwa Warszawskiego, a w 1830 roku był członkiem Rady Ogólnej Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.

10 maja 1959 roku, z inicjatywy Towarzystwa Bibliofilów im. Joachima Lelewela, dokonano uroczystego odsłonięcia tablicy pamiątkowej poświęconej twórcy pierwszego słownika języka polskiego. Tablica została wmurowana na wysokości pierwszego piętra kamienicy u zbiegu ulic Małe Garbary i Królowej Jadwigi w miejscu narodzin uczonego. Wybór tej konkretnej lokalizacji poprzedziły rzetelne badania archiwalne przeprowadzone przez Helenę Piskorską, których wyniki opublikowano w 1960 roku w bibliofilskim wydaniu pt. „Linde z Torunia”.

Wydarzenie miało niezwykle podniosłą oprawę. Aktu odsłonięcia dokonał rektor UMK, prof. dr Henryk Szarski, a ówczesny prezes Towarzystwa, dr Stefan Burhardt, oficjalnie przekazał tablicę pod opiekę władzom miasta. Uroczystość uświetnił występ chóru III Liceum Ogólnokształcącego pod batutą Jana Michała Wieczorka, który wykonał specjalnie skomponowaną kantatę ku czci Lindego. Część merytoryczną wypełniły referaty wybitnych naukowców: prof. Konrada Górskiego, prof. Bronisława Nadolskiego oraz Feliksa Przyłubskiego. Pamięć o tym wydarzeniu utrwaliła w swoich relacjach Janina Huppenthal, późniejsza prezes Towarzystwa Bibliofilów.